Φάρος του Μπουργκάς

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο φανός στην άκρη του ανατολικού κυματοθραύστη ήταν ο πρώτος λιμενικός φάρος στη Βουλγαρία, που άναψε πρώτη φορά το 1899. Δεν μπορείτε να μπείτε — είναι εξοπλισμός σε λειτουργία — αλλά μπορείτε να περπατήσετε ως εκεί μέσα από τη ζώνη δημόσιας πρόσβασης του λιμανιού, και η θέα πίσω κατά μήκος του γκρεμού με τον Θαλάσσιο Κήπο από πάνω είναι αυτή που φωτογραφίζει ο κόσμος. Δεκαπέντε λεπτά και τίποτα να πληρώσετε.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο αρχικός φανός του 1899 στεκόταν πάνω σε κιονοειδή κατασκευή ύψους περίπου δεκαπέντε μέτρων. Ξαναχτίστηκε ως κυλινδρικός πύργος το 1907, και ο σημερινός πύργος από οπλισμένο σκυρόδεμα, με λευκές και κόκκινες ζώνες, είναι του 1995. Έχει ύψος περίπου δεκατέσσερα μέτρα με τον φανό του είκοσι τέσσερα μέτρα πάνω από τη θάλασσα, δείχνει λευκή αναλαμπή κάθε τρία δευτερόλεπτα και είναι ορατός σε δεκατέσσερα ναυτικά μίλια. Ένα σήμα ομίχλης ηχεί σε μοτίβο τριάντα δευτερολέπτων.

Δύο μικρότεροι φανοί σημαδεύουν το στόμιο του λιμανιού, χτισμένοι το 1900 και γνωστοί σε όλους ως ο κόκκινος και ο πράσινος, από τα χρώματα γύρω από τους φανοστάτες τους. Και οι δύο έδειχναν αρχικά κόκκινο· ο πράσινος άλλαξε χρώμα το 1931, όταν το ζευγάρι ηλεκτροδοτήθηκε.

Αυτό για το οποίο αξίζει το μέρος είναι η βόλτα. Από την προβλήτα η κεντρική παραλία τρέχει νότια σχεδόν δύο χιλιόμετρα, πλατιά άμμος με το πάρκο από πάνω, και τελειώνει στο λιμάνι. Είκοσι λεπτά προς κάθε κατεύθυνση με χαλαρό βήμα, και το νωρίς το πρωί είναι η ώρα — η παραλία χτενίζεται, το φως είναι πίσω σας, και η πόλη δεν έχει ακόμη ξυπνήσει. Είναι επίσης το σημείο όπου σταματά η τουριστική ακτή και αρχίζει η εργαζόμενη πόλη: πέρα από τον κυματοθραύστη είναι οι γερανοί, οι θέσεις των δεξαμενόπλοιων και το διυλιστήριο στην απέναντι όχθη της λίμνης. Μην μπερδέψετε αυτόν τον φανό με εκείνον στο νησί της Αγίας Αναστασίας, που είναι εντελώς άλλος πύργος.