Πινακοθήκη Μπουργκάς

Αξίζει μια παράκαμψη

Δύο πράγματα κάνουν το ενάμισι ευρώ να αξίζει. Το κτίριο είναι η πρώην συναγωγή του Μπουργκάς, χτισμένη το 1909 σε σχέδιο Ιταλού αρχιτέκτονα και παραχωρημένη στην πινακοθήκη το 1966. Και ο τελευταίος όροφος φιλοξενεί μόνιμη συλλογή εικόνων της Στράντζα από τον 17ο ως τις αρχές του 20ού αιώνα, ζωγραφισμένων από επώνυμα χέρια της Αχτόπολης, της Σωζόπολης, της Αδριανούπολης και της Χίου — μια σχολή που δεν υπάρχει σχεδόν πουθενά αλλού.

Ιστορία

Ιστορικό

Η πινακοθήκη άνοιξε τον Απρίλιο του 1946 και μετακόμισε στη συναγωγή είκοσι χρόνια αργότερα. Οι συλλογές φτάνουν σήμερα πάνω από δύο χιλιάδες οκτακόσια έργα — εικόνες, ζωγραφική, γλυπτική και χαρακτική — και περιλαμβάνουν τους Βλαντίμιρ Ντιμίτροφ-Μάιστορα, Ζλάτιου Μπογιατζίεφ, Ντέτσκο Ουζούνοφ, Σβετλίν Ρούσεφ και Έντσο Πιρόνκοφ, οπότε οι δύο πρώτοι όροφοι είναι ένα χρήσιμο σύντομο μάθημα βουλγαρικής ζωγραφικής του 20ού αιώνα.

Οι τοπικές αίθουσες είναι καλύτερες απ' ό,τι ακούγεται. Οι ζωγράφοι του Μπουργκάς δουλεύουν το ίδιο θέμα εδώ και έναν αιώνα — τον κόλπο, τις βάρκες, το φως πάνω από τις αλυκές — και το να δείτε τους Γκεόργκι Μπάεφ, Πέτκο Ζαντγκόρσκι και Στογιάν Τσάνεφ κρεμασμένους μαζί κάνει την ακτή απ' έξω να φαίνεται διαφορετική. Ο Ζαντγκόρσκι, του οποίου το όνομα φέρει η πινακοθήκη, έχει έναν πίνακα του 1947 με μια γκεμία, ιστιοφόρο φορτηγίδα της Μαύρης Θάλασσας, που είναι το καλύτερο πράγμα στο κτίριο.

Ο τρίτος όροφος είναι η έκπληξη. Οι εικόνες της Στράντζα ζωγραφίστηκαν για χωριάτικες εκκλησίες σε μια παραμεθόρια περιφέρεια που έμεινε ορθόδοξη υπό δύσκολες συνθήκες, και οι αγιογράφοι ταυτίζονται: Ζαχάρι και Ντιμίταρ Ζόγκραφ, Ιωάν Ζόγκραφ από την Αχτόπολη, Σωκράτης Γεωργίεφ από τη Σωζόπολη, Τόντορ Ζόγκραφ από τη Χίο, Νίκολα Ζόγκραφ από την Αδριανούπολη. Η είσοδος κοστίζει περίπου 1,50 €, ένα ευρώ το μειωμένο, και είναι δωρεάν τα πρωινά της Πέμπτης. Η διεύθυνση είναι Μιτροπολίτ Σιμεόν 24, δύο δρόμους από τον πεζόδρομο.