Φυσικό πάρκο Μπουλγκάρκα

Αξίζει μια παράκαμψη

Ανακηρύχθηκε το 2002 για να προστατεύσει τα δάση οξιάς στη βόρεια πλευρά της κεντρικής οροσειράς των Βαλκανίων, και το πάρκο καλύπτει λίγο πάνω από 21.000 εκτάρια στο Γκάμπροβο και την Τριάβνα. Είναι λιγότερο ένα μέρος που επισκέπτεστε και περισσότερο το πλαίσιο γύρω από αρκετά μέρη που μάλλον σκοπεύετε ήδη να δείτε: το υπαίθριο μουσείο Ετάρ, η μονή Σόκολσκι και η κορυφογραμμή πάνω από τη Σίπκα βρίσκονται όλα μέσα του. Στα καλύτερά του τον Οκτώβριο, όταν αλλάζει χρώμα η οξιά.

Ιστορία

Ιστορικό

Η Μπουλγκάρκα ιδρύθηκε στις 9 Αυγούστου 2002, σχετικά αργά, και ο σκοπός της είναι η οξιά. Η βόρεια πλαγιά της Στάρα Πλανινά πάνω από το Γκάμπροβο και την Τριάβνα φέρει μερικά από τα καλύτερα αναπτυγμένα δάση οξιάς της χώρας, και ο χαρακτηρισμός αφορούσε τόσο το να κρατηθεί μαζί αυτό το τοπίο όσο και την προστασία κάποιας συγκεκριμένης σπανιότητας. Μέσα στα όριά του βρίσκονται αρκετές μικρότερες προστατευόμενες περιοχές και φυσικά μνημεία — παλιές συστάδες ίταμου, μια μεγάλη μεμονωμένη οξιά, οι βραχώδεις εξάρσεις που είναι γνωστές ως Βίκανατα Σκάλα.

Αυτό όμως που δίνει στο πάρκο τον χαρακτήρα του είναι πόση ανθρώπινη ιστορία είναι διπλωμένη μέσα του. Το μουσείο Ετάρ και τα υδροκίνητα εργαστήριά του είναι μέσα στα όρια. Το ίδιο και η μονή Σόκολσκι, σε έναν ώμο πάνω από το Γκάμπροβο, που έδωσε καταφύγιο σε επαναστάτες το 1876 και έχει μια γνωστή θολωτή κρήνη στην αυλή της. Το ίδιο και μεγάλο μέρος του εθνικού πάρκου-μουσείου Σίπκα–Μπουζλούτζα κατά μήκος της κορυφογραμμής. Αυτό δεν είναι άγρια φύση· είναι δουλεμένη ορεινή χώρα που έτυχε να κρατήσει τα δέντρα της.

Πρακτικά, ο χρήσιμος τρόπος να το σκεφτείτε είναι ως περιοχή οδήγησης και περπατήματος και όχι ως ενιαίος χώρος. Υπάρχουν σημασμένα μονοπάτια που συνδέουν το Γκάμπροβο, το Ετάρ, το Σόκολσκι και την κορυφογραμμή, και ο δρόμος πάνω από το πέρασμα της Σίπκα περνά από τη μέση του. Το φθινόπωρο είναι η εποχή — το δάσος οξιάς τον Οκτώβριο είναι ο λόγος που χαράχτηκε αυτό το όριο.