Βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας

Αξίζει μια παράκαμψη

Αυτή είναι καταχώριση για μια ακτογραμμή και όχι για ένα μέρος όπου μπορείτε να σταθείτε — μία πινέζα που καλύπτει 378 χιλιόμετρα, από τα οποία περίπου 130 είναι άμμος. Αξίζει να το ξέρετε πριν κλείσετε οτιδήποτε: ο βορράς είναι βράχος, ακρωτήρια και μεμονωμένοι μικροί όρμοι, ο νότος είναι πλατιές παραλίες και εκβολές ποταμών, και τα δύο μισά ταιριάζουν σε εντελώς διαφορετικές διακοπές.

Ιστορία

Ιστορικό

Βόρεια της Βάρνας η ακτή είναι ένα ασβεστολιθικό οροπέδιο που τελειώνει σε γκρεμούς — ως περίπου εβδομήντα μέτρα στο Καλιάκρα — κομμένους εδώ κι εκεί από μικρές κοιλάδες που φτάνουν στο νερό η καθεμιά με μία μικρή παραλία: Μπολάτα, Ρουσάλκα, Τιουλένοβο. Νότια του Μπουργκάς το έδαφος χαμηλώνει και τα ποτάμια πλαταίνουν, και η άμμος τρέχει για χιλιόμετρα στο Ροπόταμο, το Αρκουτίνο, το Πριμόρσκο και τις εκβολές της Βελέκα στο Σινεμόρετς.

Η σεζόν κρατά χονδρικά από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο. Η καρδιά του καλοκαιριού είναι ζεστή και η θάλασσα φτάνει τους μέσους είκοσι βαθμούς, αλλά ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι επίσης η εποχή που τα χτισμένα θέρετρα — Σάνι Μπιτς, Χρυσές Άμμοι, Άλμπενα — είναι στα λιγότερο ελκυστικά τους. Ο Μάιος, ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος έχουν ο καθένας πάνω από 240 ώρες ηλιοφάνειας και ένα κλάσμα του κόσμου· ο Ιούλιος και ο Αύγουστος ξεπερνούν τις 300 ώρες και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της κεντρικής Ευρώπης.

Η ακτή είναι επίσης το μέρος όπου συγκεντρώνονται οι υγρότοποι της Βουλγαρίας: οι λίμνες του Μπουργκάς, το Πομόριε, η Πόντα, το Ντουρανκουλάκ και η Σάμπλα στα βόρεια, και η Στράντζα εκεί όπου οι λόφοι συναντούν τη θάλασσα. Αυτό είναι το ισχυρότερο επιχείρημα για να έρθετε τον Σεπτέμβριο — το νερό είναι ακόμη ζεστό, τα θέρετρα έχουν αδειάσει, και η μετανάστευση περνά από πάνω.