Αστεροσκοπείο Μπελογκράτσικ

Αξίζει μια παράκαμψη

Ξεκίνησε το 1961 ως το πρώτο σχολικό αστεροσκοπείο της χώρας, φτιαγμένο από έναν ντόπιο καθηγητή φυσικής, και σήμερα είναι ένας από τους δύο σταθμούς του Ινστιτούτου Αστρονομίας. Το Zeiss των 60 εκατοστών που παρέλαβε το 1969 ήταν τότε το δεύτερο μεγαλύτερο τηλεσκόπιο της Βουλγαρίας. Αυτό που το κάνει να αξίζει τη βόλτα είναι ότι πρόκειται για πραγματικό ερευνητικό χώρο και όχι για τουριστικό αξιοθέατο, και ότι το σκοτάδι εδώ είναι πραγματικά σκοτάδι.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο Χρίστο Κόστοφ, που δίδασκε φυσική στην πόλη, ξεκίνησε το αστεροσκοπείο το 1961, και για τα πρώτα του χρόνια ήταν το μοναδικό σχολικό αστεροσκοπείο στη Βουλγαρία. Στη δεκαετία του 1960 και ως τα μέσα της δεκαετίας του 1970 το Ινστιτούτο Αστρονομίας χρησιμοποιούσε τον χώρο ως βάση για την παρακολούθηση τεχνητών δορυφόρων, και από το 1976 τον ανέλαβε εξ ολοκλήρου. Είναι σήμερα ένας από τους δύο σταθμούς παρατήρησης του ινστιτούτου· ο άλλος είναι το εθνικό αστεροσκοπείο στο Ρόζεν, στη Ροδόπη.

Τρία όργανα κάθονται κάτω από τρεις τρούλους. Το αρχικό είναι ένα Zeiss Cassegrain των 15 εκατοστών. Το Zeiss Cassegrain των 60 εκατοστών μπήκε σε τρούλο έξι μέτρων το 1969, και όταν μπήκε ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο τηλεσκόπιο της χώρας· είναι ακόμη το όργανο εργασίας εδώ. Ένα Celestron Schmidt-Cassegrain 14 ιντσών προστέθηκε το 1994 σε μικρότερο τρούλο που είχε χτιστεί νωρίτερα. Το πρόγραμμα είναι συνηθισμένη επαγγελματική αστροφυσική και όχι εκλαΐκευση, γι' αυτό και οι επισκέψεις γίνονται με τους όρους του προσωπικού και όχι του επισκέπτη.

Οι ημερήσιες επισκέψεις δείχνουν τα όργανα, τους τρούλους και εικόνες από όσα έχει καταγράψει το μέρος. Οι βραδινές συνεδρίες, που κανονίζονται εκ των προτέρων και ακυρώνονται από τα σύννεφα χωρίς συγγνώμη, σας βάζουν στο προσοφθάλμιο — η Σελήνη, ο Δίας, ο Κρόνος, τα φωτεινότερα αντικείμενα του βαθέος ουρανού. Απέχει λίγα λεπτά με τα πόδια από την πύλη του φρουρίου, οπότε δεν κοστίζει επιπλέον ταξίδι, μόνο ένα επιπλέον βράδυ.