Ανάκτορο του Μπαλτσίκ

Αξίζει μια παράκαμψη

Μεταξύ 1924 και 1937 η βασίλισσα Μαρία της Ρουμανίας έχτισε για τον εαυτό της μια σειρά από χαμηλές λευκές βίλες που κατεβαίνουν κλιμακωτά τον γκρεμό στο Μπαλτσίκ — η πόλη ήταν τότε ρουμανική και παρέμεινε έτσι ως το 1940. Το κυρίως σπίτι φέρει μιναρέ, με ένα χριστιανικό παρεκκλήσι λίγα βήματα πιο πέρα. Τα άνδηρα από κάτω είναι σήμερα βοτανικός κήπος με μία από τις μεγαλύτερες υπαίθριες συλλογές κάκτων στην Ευρώπη. Ελάτε νωρίς ή εκτός σεζόν.

Ιστορία

Ιστορικό

Η Νότια Δοβρουτσά πέρασε στη Ρουμανία το 1913 και επέστρεψε στη Βουλγαρία με τη Συνθήκη της Κραϊόβα το 1940. Σε αυτό το διάστημα η βασίλισσα Μαρία, που είχε αγαπήσει τον τόπο με την πρώτη ματιά, έχτισε εδώ θερινή κατοικία από το 1924 και μετά, ολοκληρωμένη γύρω στο 1937. Δεν είναι ένα ανάκτορο αλλά ένα σκόρπισμα μικρών κτιρίων που ακολουθεί την πλαγιά ως το νερό, αναμειγνύοντας βουλγαρικά, βυζαντινά, μαυριτανικά και τρανσυλβανικά μοτίβα. Ο μιναρές δίπλα στο παρεκκλήσι δεν είναι αστείο ούτε καπρίτσιο — οι θρησκευτικές συμπάθειες της βασίλισσας ήταν ασυνήθιστα ευρείες, και τα κτίρια το λένε.

Η φύτευση ξεκίνησε μαζί με το σπίτι: ένας Ελβετός βοτανολόγος άρχισε δουλειά το 1926, και μετά το 1940 τα άνδηρα μετατράπηκαν επίσημα σε βοτανικό κήπο. Η υπαίθρια συλλογή κάκτων θεωρείται γενικά η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ευρώπη· υπάρχουν επίσης κανάλια με νούφαρα, τριανταφυλλιές και — πράγμα που μετράει εδώ τον Ιούλιο — πολλή σκιά.

Οι ώρες απλώνονται ανάλογα με την εποχή, από τις οκτώ το πρωί ως τις οκτώ το βράδυ στην καρδιά του καλοκαιριού, ως 08:30–17:00 από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο. Οι ενήλικες πληρώνουν περίπου 10 €, τα παιδιά από έξι ως δεκαοκτώ ετών περίπου 3 €, και υπάρχει οικογενειακό εισιτήριο. Έχει κίνηση από τα μέσα του πρωινού το καλοκαίρι, με πούλμαν από την Αλμπένα και τα Χρυσά Αμμουδιά· η πρώτη ώρα μετά το άνοιγμα ανήκει σε όποιον μπήκε στον κόπο να φτάσει εκεί.