Απολλωνία η Ποντική

Αξίζει μια παράκαμψη

Η Απολλωνία η Ποντική ήταν μιλησιακή αποικία γύρω στο 610 π.Χ., φυτεμένη στο νότιο άκρο του πλατύτερου κόλπου της Μαύρης Θάλασσας, με πρόσβαση στην ξυλεία και τον χαλκό της Στράντζα, στη θρακική πεδιάδα και στο αλάτι της απέναντι όχθης. Σχεδόν τίποτα δεν στέκεται πάνω από το έδαφος. Ό,τι υπάρχει βρίσκεται στο μουσείο, στο ανασκαμμένο τείχος δίπλα στον νότιο περίπατο και στα νησιά, και αξίζει να το ξέρετε πριν περπατήσετε την πόλη.

Ιστορία

Ιστορικό

Οι άποικοι ήρθαν από τη Μίλητο και τη Φώκαια και, όπως λένε οι αρχαίοι συγγραφείς, ακολούθησαν την υπόδειξη του μαντείου των Δελφών στην επιλογή του θεού υπό τον οποίο απέπλευσαν. Ονόμασαν τον τόπο από τον Απόλλωνα τον ιατρό και τελικά γέμισαν τον ναό του στο νησί απέναντι με χάλκινο άγαλμα δεκατριών μέτρων, χυτό από τον Κάλαμι. Όταν ο Μάρκος Λούκουλλος πήρε την πόλη το 72 π.Χ., το άγαλμα πήγε στη Ρώμη, και η πόλη δεν ανέκτησε τη θέση της για αιώνες.

Ανέκτησε όμως τη σημασία της με νέο όνομα. Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. ήταν η Σωζόπολις, και ως το πρώτο σημαντικό λιμάνι βόρεια της Κωνσταντινούπολης έγινε αξιόλογο χριστιανικό κέντρο, με επίσκοπο, μονές στα νησιά και χριστιανική νεκρόπολη δίπλα στις εκκλησίες. Η οχύρωση στον λαιμό της χερσονήσου, με την πύλη της ανάμεσα σε δύο πύργους, είναι μεσαιωνική στη μορφή που βλέπετε.

Τι σώζεται για να δείτε: το νότιο τείχος του φρουρίου και το συγκρότημα των πύργων στον παραθαλάσσιο περίπατο, που περιλαμβάνει σιταποθήκη του 5ου ή 6ου αιώνα και πηγάδι λαξευμένο τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ.· θεμέλια στο νησί του Αγίου Κηρύκου, όπου στεκόταν ο ναός του Απόλλωνα· και το μουσείο στην πλατεία Χαν Κρουμ, που φυλάσσει την καλύτερη συλλογή αρχαίων ελληνικών αγγείων στη Βουλγαρία, λίθινες και μολύβδινες άγκυρες της δεύτερης και πρώτης χιλιετίας π.Χ., και το αρχαιότερο σύστημα ύδρευσης που έχει βρεθεί ως τώρα στη χώρα. Ξεκινήστε από εκεί.