Καθεδρικός ναός του Αλεξάνδρου Νιέφσκι

Αξίζει μια παράκαμψη

Χτίστηκε μεταξύ 1882 και 1912 ως μνημείο για τους Ρώσους στρατιώτες που σκοτώθηκαν στον πόλεμο που τερμάτισε την οθωμανική κυριαρχία, και έχει ανάλογο μέγεθος. Αν βιάζεστε, προσπεράστε την ουρά για τον κυρίως ναό και κατεβείτε στην κρύπτη: έχει την καλύτερη συλλογή βουλγαρικών εικόνων στη χώρα.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο θεμέλιος λίθος μπήκε τον Μάρτιο του 1882, τέσσερα χρόνια μετά τον πόλεμο που ξανάκανε τη Βουλγαρία κράτος, και το κτίριο δεν ολοκληρώθηκε για τριάντα χρόνια. Ο σχεδιασμός είναι του Αλεξάντρ Πομεράντσεφ, Ρώσου αρχιτέκτονα που δούλευε σε νεοβυζαντινό ύφος: τούβλο, ημιθόλια που ανεβαίνουν κλιμακωτά προς έναν επιχρυσωμένο κεντρικό τρούλο, και ένα καμπαναριό που φτάνει τα πενήντα τρία μέτρα. Μέσα έχει περίπου εβδομήντα τέσσερα μέτρα επί πενήντα δύο, αρκετά για να καθίσει ένα καλό κομμάτι της πρωτεύουσας.

Αφιερώθηκε στον Αλέξανδρο Νιέφσκι, τον μεσαιωνικό Ρώσο ηγεμόνα και προστάτη άγιο του τσάρου του οποίου ο στρατός είχε πολεμήσει εδώ — αρχιτεκτονική ευχαριστίας, και μάλιστα σκόπιμη. Ο ναός καθαγιάστηκε τελικά το 1924. Η κλίμακά του εξακολουθεί να μην έχει ανταγωνισμό στον ορίζοντα της Σόφιας, και το εσωτερικό είναι σκοτεινότερο και λιτότερο απ' ό,τι σας προετοιμάζει το εξωτερικό: μάρμαρο, όνυχας, πολλή σκιά και ελάχιστο φυσικό φως.

Το καλύτερο μισό της επίσκεψης είναι υπόγειο. Η κρύπτη μετατράπηκε σε μουσείο ορθόδοξων εικόνων και στεγάζει πλέον την εθνική συλλογή — φορητές εικόνες που ήρθαν από εκκλησίες και μοναστήρια όλης της χώρας, μερικές από τον δέκατο αιώνα και μετά, τοποθετημένες χρονολογικά σε θολωτές αίθουσες. Είναι ήσυχα, καλά φωτισμένα, και σχεδόν κανείς από την πλατεία από πάνω δεν κατεβαίνει εκεί.