Αλεπού

Αξίζει μια παράκαμψη

Το Αλεπού είναι μια μακριά, στενή υφάλμυρη λιμνοθάλασσα εφτά χιλιόμετρα νότια της Σωζόπολης, αποκομμένη από τη θάλασσα με μια αμμώδη λωρίδα πάνω στην οποία τρέχει ο παλιός δρόμος — γι' αυτό και όλοι λένε την παραλία «παραλία των οδηγών». Προστατεύεται για τα υδρόβια πουλιά της και για ένα φυτό: εδώ είναι το μόνο σημείο της βουλγαρικής Μαύρης Θάλασσας όπου φυτρώνει νεροκάστανο. Οι θίνες πίσω της προστατεύονται χωριστά.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο βάλτος κηρύχθηκε φυσικό αξιοθέατο το 1986 και επανακατατάχθηκε σε προστατευόμενο τόπο το 2018, καλύπτοντας περίπου εκατόν εβδομήντα εφτά εκτάρια. Δηλωμένος σκοπός του είναι το ενδιαίτημα προστατευόμενων και σπάνιων υδρόβιων πουλιών, και συγκεκριμένα εκείνη η μοναδική θέση της Trapa natans. Το κυνήγι, το ψάρεμα, η δόμηση, το κάψιμο των καλαμιώνων, η ρύπανση του νερού και η συλλογή των καρπών του νεροκάστανου απαγορεύονται όλα· η βόσκηση επιτρέπεται εκτός της περιόδου αναπαραγωγής, από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο. Δώδεκα εκτάρια θινών προς τη μεριά της θάλασσας έχουν δική τους προστασία, από το 1984.

Το σκηνικό είναι ασυνήθιστο. Το Μπακαρλάκα και το Κούκοφ Μπαΐρ υψώνονται στον βορρά, το Αντρέα Μπαΐρ στον νότο, και η λιμνοθάλασσα βρίσκεται ανάμεσά τους με τη θάλασσα πιο πέρα, κλεισμένη από ακρωτήρια και στα δύο άκρα. Από τον δρόμο όλο το σύστημα διαβάζεται με μια ματιά, πράγμα σπάνιο για βουλγαρικό υγρότοπο.

Υπήρξε επίσης μία από τις πιο σκληρές συγκρούσεις για τη δόμηση σε αυτή την ακτή. Ένα μεγάλο οικιστικό έργο στην παραλία προσέκρουσε σε περιβαλλοντική εκτίμηση, και το Ινστιτούτο Ωκεανολογίας δήλωσε δημόσια ότι η παραλία του Αλεπού βρίσκεται σε ζώνη πολύ υψηλής οικολογικής ευαισθησίας. Τι έχει γίνει έκτοτε δεν είναι σαφώς τεκμηριωμένο. Πηγαίνετε να δείτε: η αμμώδης λωρίδα είναι ανοιχτή, η λιμνοθάλασσα είναι από την άλλη πλευρά του δρόμου, και θα γίνει αρκετά φανερό τι διακυβεύεται. Δεν υπάρχει καμία απολύτως υποδομή για επισκέπτες, οπότε φέρτε νερό και παρκάρετε σε εσοχή και όχι πάνω στην άμμο.