Μονή Αλάτζα

Αξίζει μια παράκαμψη

Μοναχοί λάξευσαν κελιά, εκκλησία, τράπεζα και κουζίνα κατευθείαν μέσα σε έναν ασβεστολιθικό βράχο εδώ και έζησαν σε αυτά τον 13ο και τον 14ο αιώνα. Τα λαξευτά δωμάτια είναι όλη η επίσκεψη, και είναι ειλικρινά γυμνά — οι τοιχογραφίες που έδωσαν στον τόπο το τουρκικό του όνομα, αλατζά, που σημαίνει παρδαλό, έχουν σχεδόν εντελώς χαθεί. Κλείνει από τον Δεκέμβριο ως τον Φεβρουάριο, πράγμα που πιάνει τον κόσμο απροετοίμαστο.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο βράχος στέκεται λίγα χιλιόμετρα στην ενδοχώρα από την ξενοδοχειακή λωρίδα των Χρυσών Αμμουδιών, μέσα στο φυσικό πάρκο. Το κάτω επίπεδο περιλαμβάνει την εκκλησία, τα κελιά των μοναχών, τράπεζα και κουζίνα, μια μικρή ταφική εκκλησία με κρύπτη από κάτω, και αποθήκες. Ψηλότερα, με πρόσβαση από σκάλες λαξευμένες και αργότερα ξαναχτισμένες, μια φυσική κόγχη στον βράχο μετατράπηκε σε παρεκκλήσι.

Εξακόσια ή επτακόσια μέτρα δυτικά υπάρχουν δύο μικρές κατακόμβες όπου κεραμική, νομίσματα και χαραγμένα γκράφιτι δείχνουν χριστιανική χρήση τον 5ο και τον 6ο αιώνα — άρα ζούσαν άνθρωποι σε αυτά τα βράχια πολύ πριν έρθει η μεσαιωνική κοινότητα. Η μονή παρήκμασε μετά την οθωμανική κατάκτηση στο τέλος του 14ου αιώνα και πιθανότατα ήταν άδεια ως τον 16ο.

Ένα μουσειακό κτίριο της δεκαετίας του 1970 στους πρόποδες του βράχου φιλοξενεί τη μόνιμη έκθεση και το εκδοτήριο. Οι ενήλικες πληρώνουν περίπου 5 €, οι φοιτητές περίπου 3 €. Οι ώρες είναι αυτό που πρέπει να ελέγξετε: καθημερινά από τις εννέα ως τις πέντε μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου, δέκα ως πέντε τον Νοέμβριο και πάλι τον Μάρτιο και τον Απρίλιο με ρεπό Δευτέρα και Τρίτη, και τίποτα απολύτως από τον Δεκέμβριο ως τον Φεβρουάριο. Εκτός σεζόν το δάσος γύρω της είναι το καλύτερο μισό της εκδρομής.